Ari, Bilbon plater-garbitzaile lanetan dabilen eta paperik gabeko etorkin mexikarra, hiritik ihesi doa logela alokatzen zion gizonaren sexu-eraso batetik defendatu ondoren. Babeslekurik gabe, Bizkaiko herri txiki batera iristen da laguntza bila, baina mendian galduta amaitzen du. Basoan erori eta zaurituta geratu ondoren, Abelek aurkitzen du; 75 urteko artzain bat da, baserri zahar batean bakarrik bizi dena. Adina eta entzumen-galera gero eta handiagoa izan arren, Abelek lanean eta biziraupenean oinarritutako bizimoduari eusten dio. Arik gela bat alokatzeko proposamena egiten dio, eta pixkanaka, hasierako mesfidantza elkarbizitza berezi bihurtzen da. Bakardadeak markatutako bi pertsonak babesa eta konpainia aurkitzen dituzte elkarrengan, gizartearen ertzean dagoen ingurune isolatu batean. Zaldi baten agerpenak bien arteko oreka hauskorra hausten du. Abelek diru-iturri posible gisa ikusten duen bitartean, Arik lotura emozionala garatzen du animaliarekin. Poliziaren etorrerak elkarrekin jardutera behartzen ditu, eta beharrizanetik sortutako harremana sendotu egiten da, maitasun eta zaintza bihurtuz. Abel zaldia askatu ondoren basoan desagertzen denean, Arik haren bila abiatzea erabakiko du gauaren iluntasunean. Orduan ulertuko du hasieran ezkutaleku hutsa zena askoz gehiago bihurtu dela: pertenentzia, babesa eta elkar zaintzeko leku bat.