Aukeratu zure jatorrizko herrialdea hautatutako herrialdearekin koproduzitzeko interesa duen euskal ekoiztetxe bat aurkitzeko. Bete zure datuak eta katalogo bat jasoko duzu aukeratu duzun herrialdearekin koproduzitu nahi dituzten proiektuekin.
BILAKETAREN EMAITZAK
EKOIZPENAK
Hemen daude zure bilaketaren emaitzak. Eskerrik asko bilatzailea erabiltzeagatik. Nahi baduzu, beste ekoizpen batzuk bilatzen jarrai dezakezu.
Chelo eta Marta ahizpak dira eta, oraindik ez badakite ere, haien bizitza eta harremana aldatzear dago. Uda horretan, familia bilera baten ondoren, sexu erasoaren salaketa batek gauzak hautsiko ditu. Iragana orainaldira ekarriko du, eta mahai gainean jarriko du familiaren zati bati min egitearen gogortasuna, bestearen osotasuna babesteko.
300 haritz behar ziren lehen baserriak eraikitzeko. Basoa agortu zenean, egurrak harriari bide eman zion, identitateak iraun ahal izateko eraldatu egiten dela erakutsiz. Arantzazuko kriptan, Mahaia Kolektiboko 23 sukaldarik artistekin bat egiten dute esperientzia murgilgarri batean, galdera erabakigarri bati heltzeko: nola eutsi geure nortasunari gaur egun? Erantzun itxietatik urrun, 300 haritz dokumentalak hausnarketa egiten du zer den norabait izatea eta jatorria galdu gabe aurrera egitea.
Neguan joareak ozen entzuten diren ibar batean, Aiarak joaldun izatearekin amesten du. Inauteriak hurbildu eta beste haurrak prestatzen diren heinean, etxean esaten diote joareak jantzi ahal izateko, badirela ulertu behar dituen gauza asko.
Ari, Bilbon plater-garbitzaile lanetan dabilen eta paperik gabeko etorkin mexikarra, hiritik ihesi doa logela alokatzen zion gizonaren sexu-eraso batetik defendatu ondoren. Babeslekurik gabe, Bizkaiko herri txiki batera iristen da laguntza bila, baina mendian galduta amaitzen du. Basoan erori eta zaurituta geratu ondoren, Abelek aurkitzen du; 75 urteko artzain bat da, baserri zahar batean bakarrik bizi dena.
Adina eta entzumen-galera gero eta handiagoa izan arren, Abelek lanean eta biziraupenean oinarritutako bizimoduari eusten dio. Arik gela bat alokatzeko proposamena egiten dio, eta pixkanaka, hasierako mesfidantza elkarbizitza berezi bihurtzen da. Bakardadeak markatutako bi pertsonak babesa eta konpainia aurkitzen dituzte elkarrengan, gizartearen ertzean dagoen ingurune isolatu batean.
Zaldi baten agerpenak bien arteko oreka hauskorra hausten du. Abelek diru-iturri posible gisa ikusten duen bitartean, Arik lotura emozionala garatzen du animaliarekin. Poliziaren etorrerak elkarrekin jardutera behartzen ditu, eta beharrizanetik sortutako harremana sendotu egiten da, maitasun eta zaintza bihurtuz. Abel zaldia askatu ondoren basoan desagertzen denean, Arik haren bila abiatzea erabakiko du gauaren iluntasunean. Orduan ulertuko du hasieran ezkutaleku hutsa zena askoz gehiago bihurtu dela: pertenentzia, babesa eta elkar zaintzeko leku bat.
2001 urtea da. Olaia Euskadiko Filmotekako kontserbatzailea da. Bikotekidea ezker abertzaleko militantziarekin lotutako arrazoiengatik espetxean du, eta ama alkoholismoan harrapatuta bizi da. Horregatik, munduarekin distantziatik eta kontrolaren bidez harremantzen ikasi du.
Abenduaren hasieran Buenos Airesera bidaiatzen du Luis D’Amico argazkilariaren artxiboan aurkitutako film batzuk autentifikatzeko. Baliteke 1921ean Zubiaurre anaiek Argentinan grabatutako euskarazko lehen irudiak izatea. Baina iristen denean, herrialdea 2001eko abenduaren 19ko eta 20ko krisi ekonomiko eta sozialaren atarian dago.
Artxibora sartzeko zain dagoen bitartean, Olaiak egun luzeak igarotzen ditu ostatu duen apartamentuan. Han, telefono-erantzulean, Rafael izeneko gizon baten bila dabilen emakume baten mezu etsiak aurkitzen ditu. Istorio hark liluratuta, Rafael bilatzeari ekiten dio. Hasierako jakin-mina obsesio bihurtzen da: Olaia Rafaelekin harreman bat hasten da, mezu horien existentzia eta hura ezagutzeko benetako arrazoia ezkutatuz.
Krisia kaleak hartzen doan heinean eta errealitatea gero eta saihestezinago bihurtzen denean, Olaia maitasun istorio horretan eta bere lanean babesten da. Baina mezuen emakumea agertzen denean, eraiki duen fikzioa erori egiten da. Bere ekintzen ondorioei aurre egitera behartuta, maitasuna errealitatetik ihes egiteko modu gisa erabili duela ulertuko du.
Peru, Bilbon bizi den idazlea, Dianaren dei etsi bat jasotzen du. Diana margolari euskalduna da eta Kyoton bizi da. Arratsalde hartan bertan, Peruk Japoniarako bidea hartzen du.
Berriz elkartzeak inoiz erabat itzali ez den lotura baten intimitatea berpizten du. Egun batzuetan zehar, Dianak ukiyo-e artearen tekniketan trebatu zuen maisu japoniarrarekin bizi izan zuen maitasun istorio bizi eta gorabeheratsua kontatzen dio. Kontakizun horren bidez, Peruk ezagutzen zuela uste zuen emakume bat eta ordura arte ezkutuan egon den iragan bat deskubritzen ditu.
Baina deiaren benetako arrazoia isilean mantentzen da. Eta istorioa amaierara iristen denean bakarrik ulertuko du Peruk zergatik egin dion Dianak munduaren beste aldera bidaiarazi eta zer espero duen benetan berarengandik.
Ezezagun batek neska gazte bat bahitu du. Hurrengo goizean basoaren erdian dagoen etxe batean esnatzen da, eta han beste hiru gazte bizi dira atxikita. Han jakingo du bahitzailearen alabak balira bezala jokatzen dutela, eta haien patua, nahi ala ez, alaba horietako bat bihurtzea izango dela.
Anitak 10 urte ditu, andaluziarra da eta, bere ama Antoniarekin batera, Euskal Herriko herri txiki batera iritsi zen 1950eko hamarkadan. Antzinako baso eta ohitura errotuak dituen ingurune honetan, Anitak ez du harrerarik sentitzen eta inguruan duen guztiak beldurra ematen dio, are gehiago Santerekin lan egin behar duenean, baserri batean bizi den eta ia euskaraz bakarrik dakien adineko emakume batekin.
Anitak komunitate berri honetan integratu nahi du eta beste bat izan nahi du. Paradoxikoki, Santa eta euskararen irakaskuntzaren bidez hasten da lortzen, baina neskatoak ustekabeko oztopo bat aurkitzen du: bere ama, Andaluziako sustraiak galtzeko eta kultura berri bat hartzeko prest ez dagoena.
Duela 10 urte Julen eta Ibai banaezinak ziren. Gaur egun, Julen gazte arrunta da, eta Ibai guztiz arrotz bihurtu zaio. Baina dena aldatzen da heriotza batekin eta Juleni bigarren aukera bat eskainiko dion ilargi gorri batekin...
Hamabi hilabetetan zehar, lurrak eguzkiari bira eman bitartean, Jonek, Arte Ederretako ikasleak, Txillida Lekura zuzenduko ditu bere pausoak, duela ehun urte jaiotako eskultore baten bila. Han, pixkana-pixkana, Eduardo Txillidaren lanek, haren idazkiek eta ideiek, baina baita inguratu zutenekin izandako elkarrizketek, gizon helezin baten irudia eratzen dute airean. Txillidak hainbeste begietsitako zerumugaren antzera, zenbat eta hurbilago, orduan eta iheskorrago.