Basoan esku moztu bat agertzen da. Itzala, urtegi baten ondoko garai bateko meatze-herria, mendien, altzairutegiaren eta ahanzturaren artean harrapatuta bizi da. Nao (14) amarekin, Marirekin (50), familiaren etxera itzultzen da aitona lurperatzeko. Marik gaztetako ohiturak berreskuratzen dituen bitartean —gaueko ehizaldiak eta motoan egindako ibilaldiak—, Nao arrotz sentitzen da bere egin nahi ez duen leku abegigabe hartan. Dena aldatzen da Alaitz ezagutzen duenean, bere adineko neska geldiezin eta arriskuzalea. Elkarrekin, Naoren aitonaren heriotza misteriotsua ikertzea erabakitzen dute. Aitona urtegiko zaindari ohia eta ehiztaria zen. Bilaketak basora, presara, altzairutegiko dorreetara eta abandonatutako meatzari-kolonia batera eramaten ditu. Udako abentura gisa hasitakoa gaiztotu egiten da basatiki mutilatutako animaliak agertzen hasten direnean. Herritarrek seinale txarraz hitz egiten dute, baina Naok eta Alaitzek heriotzen atzean herensuge bat ezkutatzen dela aurkitzen dute. Gazte baten desagerpenak izua pizten du, eta ehiztariek uxaldi bat antolatzen dute. Naok munstroa bere ama dela jakiten duenean, hura besteen esku utzi ala babestu erabaki beharko du. Laster ulertuko du madarikazioa bere zainetan ere dabilela: bera ere eraldatzen hasia da. Itzalan, heriotzaren eta erredentzioaren antzinako kondaira bat berpizten da, eta Naok nor den jakin beharko du herriak bera akabatzea erabaki aurretik.