Itxuraz txikia den gatazka batetik abiatzen da filma, eta benetako familia-borroka bat pizten du azkenean. Zer dela eta nahi zenuen hain egunerokoa den zerbait krisi askoz sakonago baten eragile bihurtu?

'Lapönia' pelikularen gauzarik interesgarriena da hori, anekdota txiki batetik abiatuta (lehengusinak haurrari esaten dionean Aita Noel ez dela existitzen eta, berez, gurasoak direla) familiatik haratago doazen gaiak jorratzen hasten dela filma. Ez dira denbora luzez gordetako gai pertsonalak bakarrik, baizik eta baita ia guztioi eragiten diguten eta gaur egun oso presente dauden gaiak ere. Istorioak gogoeta egiten du hezkuntzari, tradizioei, zure seme-alabak zoriontsu izaten saiatzeko modurik egokienari... eta beste hainbat gairi buruz. Horren ondorioz, filma ez da anekdota huts batean geratzen, elkarrizketa filosofikotik hurbil dagoen tonu batean baizik, era batera edo bestera guztiok ukitzen gaituzten gai unibertsalei helduz.

Premisak komedia-elementuak ditu, baina baita drama eta tentsio emozionala ere. Nola landu duzu umorearen eta gatazkaren arteko oreka, istorioak indarrik eta gizatasunik gal ez dezan?

Film batean drama eta komedia batera gertatzen direnean, erronka oreka mantentzea da: ez tragikoegia bihurtzea, ezta parodian erortzea ere. Komedian, barre eginarazteko esfortzua egitea izaten da akatsik larriena. Horregatik, funtsezkoa izan da aktore bikainak izatea eta ulertzea benekotasunak egitea dela ongi antzezteko modu bakarra. Egia horrek presente egon behar du komedian zein draman.

Zein izan da erronkarik handiena istorio hau pantaila handira eramateko orduan?

Espazio bakar batean gertatzen den film oro erronka bat da bai zuzendariarentzat bai argazki-zuzendariarentzat. Uste dut hori izan dela gainditu behar izan dugun zailtasunik handiena: istorioak benetako pultsu zinematografikoa izatea, dibertigarria eta interesgarria izatea, astuna bilakatu gabe. Era berean, pertsonaiak mugitu egin behar ziren,  lau pertsonaren arteko solasaldi soila izan ez zedin. Eta, gainera, komedia eta drama konbinatzeko erronka zegoen, bi tonuen artean jauzi bortitzik egin gabe, komikotik dramatikora pasatuz ia ikuslea konturatu gabe.

‘Lapönia’ filmak Malagako Zinemaldiko Sail Ofizialean parte hartuko du. Zer suposatzen du testuinguru horretan aurkezteak, eta ikusleak esperientzia horretatik zer eramatea espero duzu?

2002an, jaialdian izan nintzen idatzi nuen lehen filmarekin, 'El otro lado de la cama', eta irabazi zuen. 24 urte geroago itzultzea beti da berezia eta ilusio handia egiten dit. Gainera, jendeak 'Lapönia' ikusteko gogo handia dut. Publiko orokor bati aurkeztuko diogun lehen aldia izango da, eta ilusio handia egiten dit Malagako ikusleekin partekatzeak. Gozatzea espero dut. Interesatuko zaien filma dela uste dut: komedia adimenduna, pentsarazten duena eta aretotik atera bezain pronto komentatzeko gogoa pizten duena.